^Powrót
logo
  
  
  
foto1 foto2 foto3 foto4 foto5
Get Adobe Flash player

Propozycje zabaw-ćwiczeń dla rodziców z dzieckiem w domu

Zadbajmy o prawidłowy rozwój mowy - ćwiczenia oddechowe

Błędna wymowa pogarsza samopoczucie dziecka, utrudnia nawiązywanie kontaktów z rówieśnikami i osobami dorosłymi. Może stać się przyczyną niepowodzeń w nauce czytania i pisania. Warto zadbać więc o prawidłową wymowę. Bardzo ważne są w okresie rozwoju mowy dziecka ćwiczenia oddechowe.

  • Uwaga: wszystkie ćwiczenia powinny być prowadzone w formie zabawowej (zwłaszcza z dziećmi młodszymi). Pamiętajcie jednak, aby nie wykonywać zbyt dużo ćwiczeń oddechowych, bo dziecko może doprowadzić się do hiperwentylacji i mieć zawroty głowy. Dziecko nie powinno przystępować do ćwiczeń oddechowych, przy nieżytach górnych dróg oddechowych oraz osłabieniu po przebytej chorobie. W takich przypadkach ćwiczenia te mogą spowodować napady kaszlu, zawroty głowy, a nawet zasłabnięcia.

Ćwiczenia oddechowe wykonujemy: w przewietrzonym pomieszczeniu,przed jedzeniem lub 2–3 godziny po posiłku,systematycznie 2–3 razy dziennie przez kilka minut.

Jak się bawić z dzieckiem w “oddychanie”?

  • Zaczarowana wstążeczka. Na sam początek zabierz dziecko w świat magii. Wyobraźcie sobie „zaczarowaną wstążeczkę”, która sznuruje dziecku usta. Sprawdź, czy dziecko jest w stanie oddychać przez nos i jak długo potrafi to robić.

  • Zbieramy zapachy. Chodzimy po całym domu i próbujemy znaleźć jak najwięcej zapachów. Wdychamy nosem, żeby sprawdzić, co to za zapach, a następnie wydychamy ustami do rączek i chowamy do torebki. Po uzbieraniu różnych zapachów, próbujemy, wraz z dzieckiem przypomnieć sobie, co włożyliśmy do naszych torebek.

  • Dmuchanie na wiatraczki, które dziecko samodzielnie bądź z naszą pomocą wykonało np. z kolorowej gazety. W tym ćwiczeniu pamiętajmy o kontroli fazy wdechowej: wdech powinien być wzięty miarowo i spokojnie. Początkowo będzie to wdech raczej płytki. Spróbujmy także sami wykonać to ćwiczenie – okaże się, że wcale nie jest takie proste!

  • Dmuchanie na zabawki pływające po wodzie w czasie kąpieli.

  • Puszczanie baniek mydlanych. Dmuchamy na zmianę: długo – krótko – jak najdłużej, słabo – mocno – jak najmocniej.

  • Zdmuchiwanie kropli deszczu, piórek, listków w czasie spacerów.

  • Zdmuchiwanie chrupek, piłeczek, kawałków waty na gładkiej powierzchni, a następnie na powierzchni szorstkiej i nierównej – np. na pogniecionej przez dziecko gazecie.

  • Zabawa z muchomorem i biedronką – kolorowy grzybek/biedronka, układanie kropek na powierzchni muchomora/biedronki za pomocą rurki. To doskonałe ćwiczenie dla warg i regulujące fazę wydechu.

  • Zabawa z chmurką – papierowa chmurka z zawieszonymi na nitkach kawałkami watek – płatków śniegu służy do ćwiczeń dmuchania. Także w tym ćwiczeniu można użyć rurki do napojów.

  • Śmiechy i śmieszki. Zaproś dziecko w świat teatru, powiedz mu, że jest aktorem i zaproponuj naśladowanie na jednym wydechu śmiechu różnych osób np. dziewczynki: hi, hi, hi, chłopca: ha, ha, ha, staruszki: he, he, he, mężczyzny: ho, ho, ho. Pamiętaj! powietrze wciągamy nosem, a wypuszczamy ustami.

  • Tor z klocków. Z klocków dostępnych w domu zbuduj razem z dzieckiem tor i dmuchając przeprowadź przez ten tor piłeczkę pingpongową, kulkę z waty. Pamiętaj! Powietrze wciągamy nosem, a wypuszczamy ustami.

  • Fruwający papierek. Przyklej dziecku na czubek nosa wąski papierek (najlepiej papierek samoprzylepny) o długości około 5 cm i powiedz, by dmuchało w niego (pfff…). Papierek powinien się unosić. Dziecko może również dmuchać na swoją grzywkę (jeśli ją ma). Pamiętaj! Powietrze wciągamy nosem, a wypuszczamy ustami.

  • Mały Picasso. Malujemy tuszem (lub farbą) plamę na papierze. Dajemy dziecku słomkę, następnie polecamy nabrać powietrza przez nos, wypuścić przez słomkę, kierując jej końcówkę na namalowaną plamę. Dziecko rozdmuchując tusz (lub farbę) na boki tworzy ciekawy obrazek. Należy zwrócić uwagę, aby dziecko trzymało słomkę ustami, a nie zębami!

  • Balony. Nadmuchaj baloniki i zrób przyjęcie urodzinowe dla misia lub ulubionej lalki. Dmuchanie balonów to wspaniałe ćwiczenie dla policzków i całej buzi. Nadmuchane balony można później ozdobić w minki.

  • Huśtanie misia. Tę zabawę wykonujemy w pozycji leżącej. Bierzemy ulubioną maskotkę dziecka lub proponujemy, by dziecko samo sobie jakąś wybrało. Przykładowego misia kładziemy na jego brzuchu na którym dziecko kładzie też prawą dłoń, a lewa dłoń leży na klatce piersiowej. Przy wdechu – powietrze nabieramy nosem – miś huśta się do góry (przepona powinna się wyraźnie uwypuklić), lewa ręka leży nieruchomo, natomiast prawa unosi się w górę wraz z misiem. Przy wydechu – powietrze wypuszczamy ustami – miś zjeżdża w dół, brzuch opada, a lewa ręka leży nieruchomo. Aby zabawka nie spadła, oddech musi być wolny i równy.

  • Zabawy fonacyjne - Wymawiamy samogłoski, spółgłoski lub wierszyki na jednym wydechu podczas zabaw. -„Śpij laleczko”- kilkakrotne powtarzanie tej samej głoski: usypianie lalki: „aaa”, - płacz lalki: „uuu”, -Zdziwiony pajacyk: „ooo”,- koziołek śpiewa lalce swoją kołysankę: „eee”, -myszka chce uciszyć lalę: „iii”, - małpka martwi się płaczem lalki: „yyy”. - naśladowanie głosu węża „ssssss”; - szumu drzew „szszsz”, - odkurzacza „żżżż- jazdy samochodu „brrum”, -pociągu „fufufu” , -warczenia psa „wrrrr”

  • wyliczanie na jednym wydechu jak największej ilości wron: „Jedna wrona bez ogona druga wrona bez ogona trzecia wrona bez ogona (...) a ta jedenasta, wrona ogoniasta.”:

Inne proste ćwiczenia oddechowe to:

  • dmuchanie na papierowe łódki pływające w misce z wodą

  • dmuchanie na piórko

  • dmuchanie przez słomkę (np. do szklanki z wodą – bulgotki )

  • chuchanie na zmarznięte ręce

  • dmuchanie na ciepłą zupę, herbatę

Drodzy rodzice i dzieci życzę Wam udanej zabawy!

Opracowała Stanisława Sudoł npdst. materiałów internetowych oraz literatury G. Demel: Minimum logopedyczne nauczyciela przedszkola, WSiP W- wa 1998 . E. Sachajska: Uczymy poprawnej wymowy; WSiP w- wa 1992 B. Sawa: Dzieci z zaburzeniami mowy, WSiP W- wa 1990

Copyright © 2013. KIDS ScHO0L Rights Reserved.